Dagje dierentuin in India

Standaard

Na zo ongeveer 3x een nieuwe datum te hebben gekozen, was het dan eindelijk toch zo ver. Op naar de grootste dierentuin van India – Vandalore Zoo in Chennai!

De jongens waren super enthousiast en konden haast niet wachten. Het werk wat er aan vooraf ging, nam nogal wat tijd in beslag. Me maakten namelijk 250 lunchpakketen klaar! Ook voor de jongens van een ander project in de buurt. Leuk, zo’n maaltijd sponsoren, maar iets minder leuk om dat om 5.00 uur ’s morgens in te pakken. Om 1.00 uur waren ze trouwens al begonnen met koken.

Toen alles klaar was, liepen we naar de trein – of beter gezegd ‘renden’ we 3 km naar de trein. Wat een gehaast. En dan veel jongens op blote voeten over die kleine steentjes rennend..*auch.. De trein was leuk! Lekker zingen en gek doen. De stemming was uitgelaten. Stralende oogjes rondom!

In de dierentuin werd het alleen chaos omdat we met zoveel kinderen waren. Van te voren hadden we teams gemaakt, maar helaas waren we al snel – en ik ben er niet trots op – maar liefst 7 kinderen kwijt. Spoorloos verdwenen in de mensenmassa. Ik zou met mijn ‘schoolreisjeservaring’ wellicht beter moeten weten, maar daar kon ik dit keer niks mee. Pas aan het einde van de dag hebben we ze gevonden, heerlijk relaxed spelend met elkaar.. grr.. #stress

Verder wel genoten, vooral van het feit dat de kinderen het zo naar hun zin hadden. Vooral de tijgers en de krokodillen waren gaaf! Het slangenhuis heb ik maar even overgeslagen, ten behoeve van mijn nachtrust. Het was wel een totaal andere ervaring dan in Nederland naar de dierentuin! Het ging ongeveer zo: ‘’ Look, look, monkey.. you see? Okay, next. Look, elephant! Photo? Next.. ‘’ #Jappanners!  Opzich niet verwonderlijk dat we moe waren; Jantine en ik hebben uitgerekend dat we zo ongeveer 15 km hebben gelopen daar. We sliepen daarna uiteraard heerlijk. Veel kinderen begonnen daar al mee in de trein.

Overigens, dit uitje is betaald van het sponsorgeld. Tickets, treinkaartjes, eten, etc. Dan weten jullie tenminste weer even wat ik van jullie geld doe:)

De tijd gaat zooo snel! Nog maar 2 maanden te gaan hier op het project. Ik wil nog niet denken aan afscheid nemen, dus ondertussen gaan we maar druk aan de gang met een Sinterklaas feestje organiseren – vinden ze vast leuk (en ik ook!)!

Bedankt iedereen die mij volgt en (echte!) kaartjes stuurt. Helemaal geweldig. Dat is trouwens een heel ritueel. De postbode komt; dan roept de directeur ‘’Rosa, de postbode heeft  je hulp nodig (?)!’’ Dan weet ik al hoe laat het is.. Vervolgens moet ik de kaart/ brief aan iedereen laten zien, vertalen naar Engels. En daarna ophangen aan m’n ‘waslijntje’ aan de muur. Ik geniet ervan.

Veel succes iedereen met alles (werk e.d.) in het koude, mistige, maar ‘oo zo gezellige’ Nederland. Eet vooral lekker veel kruidnoten, chocoladeletters en banketstaaf…en denk daarbij heel misschien eventjes aan mij. Dan doe ik dat ook aan jullie, als ik aan die eeuwige curry zit.

Heel veel liefs en tot de volgende keer xx

Ps. De speciale groetjes van onze directeur, father Majella, aan alle schoolkinderen/ ouders van de Prinses Julianaschool die mij zo goed hebben geholpen met allerlei acties! Hij bedankt jullie wel 100x

Volgende »

  1. Hoi Rosa,
    Wat een schoolreisje!!. Ik moet er niet aan denken om ook voor alle kinderen van onze school nog een lunchpakket klaar te moeten maken voordat we op schoolreisje gaan. Wat geweldig dat je zoveel kinderen een fijne tijd kan geven. Ik zal “met volle mond” tijdens de Sinterklaasviering aan je denken. Liefs van mij
    Els Hofman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s